Κάθε φλέβα είναι ένα σημαντικό μέρος του κυκλοφορικού συστήματος του σώματος. Ο αριθμός των φλεβών στο ανθρώπινο σώμα είναι πολύ μεγάλος. Πιο συγκεκριμένα, είναι ένα αιμοφόρο αγγείο που συλλέγει αίμα από τα τριχοειδή αγγεία και το μεταφέρει στην καρδιά.
Το φλεβικό τοίχωμα αποτελείται από πολλά στρώματα: ενδοθήλιο, μαλακό συνδετικό ιστό, μυϊκό ιστό και πυκνό συνδετικό ιστό. Αυτή είναι η κύρια διαφορά από τις αρτηρίες. Οι αρτηρίες δημιουργούν υψηλότερη πίεση καθώς το αίμα ρέει μέσα από αυτές, επομένως πρέπει να έχουν πιο στιβαρό πλαίσιο. Αντί για μαλακό συνδετικό ιστό, το τοίχωμά του περιέχει ένα στρώμα ινών. Επιπλέον, η φλέβα έχει μεγαλύτερο αυλό και πολύ μικρότερη ταχύτητα κίνησης του αίματος μέσω αυτής.
Όλες οι φλέβες στο ανθρώπινο σώμα μαζί σχηματίζουν ένα εκτεταμένο φλεβικό δίκτυο. Σε αυτό το άρθρο θα συζητήσουμε λεπτομερέστερα τις φλεβικές δομές που βρίσκονται στα κάτω άκρα. Αντιπροσωπεύονται από τρεις ομάδες: επιφανειακά αγγεία, βαθιά αγγεία και διατρητικά αγγεία. Τα διατρητικά αγγεία έλαβαν αυτό το όνομα λόγω του γεγονότος ότι διατρυπούν τις περιτονιακές και μυϊκές δομές των κάτω άκρων, συνδέοντας έτσι τα επιφανειακά και τα βαθιά φλεβικά δίκτυα. Το βαθύ αγγειακό στρώμα περιέχει τη μεγαλύτερη ποσότητα αίματος. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι σχεδόν κάθε φλέβα έχει μια συγκεκριμένη βαλβίδα στη δομή της. Αυτή η βαλβίδα έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε το αίμα να μπορεί να ρέει μόνο προς μία κατεύθυνση, από τα κάτω άκρα προς την καρδιά.
Οι κιρσοί είναι μια παθολογική διαδικασία κατά την οποία υπάρχει λέπτυνση του τοιχώματος της φλέβας και διαστολή και επιμήκυνση αυτών των αγγείων. Επιπλέον, αυτή η ασθένεια οδηγεί στο σχηματισμό ειδικών κομβικών επεκτάσεων που μοιάζουν με ανεύρυσμα. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, αυτή η παθολογία εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε τρίτη γυναίκα και συνήθως εμφανίζεται μόνο σε νεαρή ηλικία.
Οι κιρσοί μπορεί να εμφανιστούν για πολλούς λόγους. Αυτές περιλαμβάνουν, κυρίως, συνθήκες διαβίωσης ή εργασίας που επιβαρύνουν υπερβολικά τα κάτω άκρα. Είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεστε συχνά στην ίδια θέση, για παράδειγμα όρθια ή καθιστή. Εάν ένα άτομο είναι υπέρβαρο, κινδυνεύει να αναπτύξει μια τέτοια παθολογική διαδικασία. Σημαντικός παράγοντας είναι η κληρονομική προδιάθεση. Εάν στενοί συγγενείς είχαν παρόμοια προβλήματα, η πιθανότητα εμφάνισής τους στις επόμενες γενιές αυξάνεται αρκετές φορές. Άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν διάφορες ορμονικές διαταραχές, υπερβολικό στρες, μη ισορροπημένη διατροφή, φορώντας άβολα ρούχα ή παπούτσια και διάφορες παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος.
Οι κιρσοί προκύπτουν λόγω του γεγονότος ότι υπό την επίδραση ενός από τους παραπάνω παράγοντες, εμφανίζεται δυσλειτουργία της αγγειακής βαλβιδικής συσκευής. Αυτό οδηγεί στο να μην μπορούν πλέον οι βαλβίδες να αποτρέψουν την αντίστροφη ροή του αίματος, γεγονός που οδηγεί σε αύξηση της πίεσης στα αγγεία των κάτω άκρων. Η αυξημένη πίεση αυξάνει τη διάμετρο των φλεβών και προκαλεί ταραχή. Επιπλέον, υπάρχει λέπτυνση του μυϊκού στρώματος του αγγειακού τοιχώματος, καθώς και παραβίαση της νευρικής ρύθμισης του αγγειακού τόνου.
Συμπτώματα κιρσών
Οι κιρσοί περνούν από πολλά διαδοχικά στάδια στην ανάπτυξή τους. Το πρώτο στάδιο ονομάζεται αντισταθμισμένο. Σε αυτό το διάστημα ο άρρωστος δεν έχει υποκειμενικές αισθήσεις. Τα διεσταλμένα φλεβικά αγγεία στο ένα ή και στα δύο πόδια ανιχνεύονται οπτικά.
Το δεύτερο στάδιο είναι υπο-αντιστάθμιση. Το στάδιο αυτό χαρακτηρίζεται από παράπονα ταχείας κόπωσης των κάτω άκρων, καθώς και από πρήξιμο τους, ιδιαίτερα το βράδυ. Επιπλέον, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως αισθήσεις μπουσουλήματος, περιοδικές μέτριες κράμπες στα πόδια και ελαφρύ πρήξιμο στο τέλος της εργάσιμης ημέρας.
Το τρίτο στάδιο των κιρσών ονομάζεται μη αντιρροπούμενο. Σε αυτή την περίπτωση, το πρήξιμο που εμφανίζεται το βράδυ αυξάνεται. Υπάρχει ένα σύνδρομο πόνου που μπορεί να είναι πολύ διαφορετικής φύσης. Μερικοί ασθενείς παραπονιούνται για πόνο κατά το περπάτημα, άλλοι τον παρατηρούν ακόμη και σε ηρεμία. Χαρακτηρίζεται από την προσθήκη κνησμού του δέρματος, καθώς και από κοινές φλεγμονώδεις ασθένειες του δέρματος των κάτω άκρων, για παράδειγμα, έκζεμα ή δερματίτιδα. Το ίδιο το δέρμα γίνεται υπερβολικά ξηρό, λαμπερό και συχνά υπερχρωματισμένο. Τα διευρυμένα αγγεία προεξέχουν πάνω από την επιφάνεια του δέρματος και είναι οπτικά ορατά.
Χωρίς την κατάλληλη θεραπεία, οι κιρσοί μπορεί να οδηγήσουν σε θρομβοφλεβίτιδα των κάτω άκρων και κυκλοφορική ανεπάρκεια σε αυτά.
Εξέταση φλεβών για κιρσούς
Η διάγνωση των κιρσών βασίζεται αρχικά σε κλινικά δεδομένα. Για την αξιολόγηση της έκτασης των παραβιάσεων, χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες οργανικές μέθοδοι:
- διαγνωστικά με υπερήχους?
- διπλή αγγειοσάρωση?
- Ρεοβασογραφία κάτω άκρων.
Θεραπεία κιρσών και πρόληψή τους
Για τη θεραπεία μιας τέτοιας παθολογικής διαδικασίας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο συντηρητικές όσο και χειρουργικές μέθοδοι. Αυτό εξαρτάται άμεσα από τη σοβαρότητα της νόσου. Οι συντηρητικές μέθοδοι περιλαμβάνουν τη χρήση κάλτσες συμπίεσης ή ελαστικούς επιδέσμους, τη χρήση φλεβοτονικών και φυσιοθεραπεία.
Η μέθοδος χειρουργικής θεραπείας επιλέγεται ξεχωριστά για κάθε ασθενή.
Για να αποτρέψετε αυτήν την ασθένεια, θα πρέπει να περιορίσετε τα υπερβολικά φορτία στα κάτω άκρα, να διατηρήσετε ένα φυσιολογικό επίπεδο σωματικής δραστηριότητας και επίσης να παρακολουθείτε την κατάσταση του καρδιαγγειακού σας συστήματος.